Referendum: ook blanco stemmen tellen
| | Opinions | 27 May 2005 |
|
|
|
Author: Wouter ter Heide
 Het is belangrijk de gang naar het stemhokje te maken; óók als je 'blanco' wilt stemmen.
In de discussies tussen voor- en tegenstanders van de Europese Grondwet in de media, mis ik de oproep om je van stemmingmakerij te onthouden, en op het referendum een blanco stem uit te brengen. Dit om te voorkomen dat mensen, die zich niet herkennen in het zwart-wit denken van 'ja, vóór' of 'nee, tégen' de Grondwet, of die door de complexiteit van het onderwerp niet weten waarvoor ze moeten kiezen, thuis blijven en, aldus, het referendum verder voor gezien houden.
Dat zou jammer zijn. Immers, om ervoor te zorgen dat onze politieke beleidsmakers het referendum serieus nemen - en een hoge opkomst is daarvoor een voorwaarde - is het belangrijk de gang naar het stemhokje te maken. Oňk als je 'blanco' wilt stemmen. Niet uit cynisme of gemakzucht maar uit een gevoel voor realiteit. Daarmee doel ik op het besef dat wij heden ten dage niet leven in een tijd van europeanisering, zoals in de jaren vijftig, maar van mondialisering. Het besef dat met name na de val van de Muur in ’89, wereldwijd een grote vlucht heeft genomen. De vraag is alleen in wat voor een politiek vat dit gestaag groeiende mondiale besef, wat als de geest van onze tijd te typeren is, gegoten dient te worden.
Wat die politieke vertaling betreft moeten wij ons niet blind staren op de lijvige tekst van de Europese Grondwet maar terug moeten blikken op het ideaal dat ten grondslag ligt aan de Europese eenwording, te weten: 'Nooit meer oorlog', oftewel: 'Vrede'. Het ultieme politiek doel dat bij de geboorte van de Europese gemeenschap abusievelijk op een dictatoriaal monetaire, (wie betaalt, bepaalt) in plaats van op een democratisch, humanitaire (d.w.z. de mensenrechten respecterende) leest is geschoeid. De Europese integratie is immers via de economie begonnen, getuige de oprichting van de EEG in 1957! Voor de totstandkoming daarvan heeft Nederland zich nadrukkelijk ingezet, bij monde van de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken, mr. J.W. Beyen.
Anno 2005 heeft dat ertoe geleid dat het oorspronkelijke Europese vredesideaal verworden is tot een zielloos economisch project, dat elke inspiratie mist. Gelukkig is de daaruit voortvloeiende moedeloosheid eenvoudig te doorbreken, door oog te krijgen voor de politieke implicaties van ons mondialiserend tijdperk. Wat dat betreft ligt onze toekomst niet in een verenigd Europa onder supervisie van de grootste militaire macht ooit - hoezo vrijheid(?), hoezo democratie(?) - maar in een verenigde wereld onder het wakend oog van een volwassen, op vrede gerichte Verenigde Naties. Daarvoor is enkel een grondige reorganisatie van onze volkerenorganisatie vereist, die de onverteerbare - door de VS gedicteerde - machtsverhoudingen in de wereld voorgoed tenietdoet.
Helaas wordt daarover in de Europese Grondwet met geen woord gerept. De opstellers daarvan heeft het duidelijk aan inzicht ontbroken over het (van europeanisering naar mondialisering omslaande) tijdsgewricht waarin wij verkeren. De politieke richting die daaruit met weinig moeite valt af te leiden is hen dan ook volledig ontgaan. Daarom bevestigt de Europese Grondwet maar weer eens zonneklaar het gegeven dat er zonder inzicht geen uitzicht bestaat en dat het Brusselse beleid met het gezegde dat 'regeren vooruitzien is', weinig van doen heeft.
Daarover echter niet getreurd, omdat het politieke establishment niet eeuwig ziende blind en horende doof kan blijven voor de mondialisering. Het is dan ook te voorzien dat de voortschrijdende tijd en het daarmee gepaard gaande, rijpende inzicht op een goede dag ook in Brussel zal dagen. Als logisch gevolg daarvan zal er dan ook eens een einde komen aan het fascinerende fenomeen, dat de politiek - alle overvloedige informatie ten spijt - altijd met veel ophef en omhaal van woorden achter de feiten aanloopt. Niet zozeer door een gebrek aan feitenkennis maar omdat zij geen oog heeft voor de politieke implicaties van de tijdgeest. Met als logische consequentie, het varen op een politiek kompas dat geen wenkend perspectief biedt maar slechts grote verwarring schept. Het gedoe rond het referendum is hiervan een sprekend voorbeeld.
Vandaar dat ik ‘Nee’ stem op 1 juni. Niet omdat ik tegen Europese samenwerking ben - integendeel! - maar omdat onze tijd niet vraagt om een Europees economisch en militair machtsblok, maar om een eendrachtige wereldpolitiek, waarmee de wereldproblemen adequaat bestreden kunnen worden.
Kortom, ik hoop dat het te verwachten ‘Nederlandse Nee’ de Haagse politici niet in het verkeerde keelgat schiet maar hen de ogen doet openen voor het mondiale tijdperk waarin wij leven, en doet inzien dat de mondiaal politieke consequenties daarvan niet anders kunnen zijn dan ‘een grondige ombouw van de VN - van een ongeloofwaardige organisatie van regeringen tot een mondiaal forum met bovennationale bevoegdheden. Wat de personele bezetting van deze vernieuwde, bijdetijdse VN betreft, is het duidelijk dat deze moet bestaan uit lieden met mondiale visie en verantwoordelijkheidszin. Ware wereldburgers, uit zuiver democratisch hout gesneden, die over het vermogen beschikken om het mondiale of algemene belang te dienen, ofwel politiek te vertalen op een heldere en voor een ieder aanvaardbare wijze. Gezien de schrijnende problemen en het daarmee gepaard gaande grove onrecht waarmee wij dagelijks geconfronteerd worden, wordt het hoog tijd dat wij naarstig op zoek gaan naar dit soort illustere figuren. Met behulp van onze onvolprezen publiciteits- en communicatiemedia en (uiteraard!) het juiste bedienend personeel daarvoor, moet die zoektocht succesvol kunnen eindigen.
Doe mee aan de EU Grondwet peiling
Published on 27 May 2005 by RISQ
© Wouter ter Heide | www.risq.org
3521 reads |
| |
|
| |
|
|
My Headlines | Newsfeeds in your mailbox!
